NOLI
Estíveno pensando. Mellor é pensar que non pensamos, anque, ás veces, as persoas nos lembran que debemos recordar.
Estou facendo unha copia de seguridade de arquivos do XP, e traballando no Vista. Como teño espazo suficiente en disco, penso tamén instalar o Linux e facer probas con el. O meu irmán, en Vigo, é o que me guía por este proceso, e coido poder chegar a algo. Ben, isto non é porque si, senón porque as persoas, para enaltecerse deben relacionarse, e non durmirse nos loureiros.
Penso que se aos blogs se lle puideran engadir arquivos de música, sería máis doado explicar o que pretendo, ben, pensando que a electrónica está nun proceso moi profundo de anovación contínua e ofrece cousas que non merecen ser cualificadas de desperdicio, nin moito menos.
Hai un camiño moi longo percorrido baixo a súa sombra e non parece lóxico pensar como moitos que isto que nos ofrece o mundo moderno poida ser considerado como algo relativo, senón que parecen cousas máis cercanas a autonomía de pensamento plena, cara comando enfocado na súa realística misión, capaz de vencer as condicións máis adversas.
Estamos moi preparados, e non debemos deixar pasar as oportunidades que se nos presenten, nin caer na baixeza de pensar que o crecemento só se mide polos cartos que atesoures e non por iso que acugulas e che axuda en verdade vivir.
Entón vemos que as cousas conseguidas gañan amplamente ás causas adversas e que non hai motivo para deixarse levar polo pesimismo. Temos moito conseguido, polo que merece un repasiño o que nos axudou conseguilo.
Vexamos algo dimanante, desa situación creada arredor noso e que emboca nesta intención de construír un discurso en base do que temos máis a man, e coñecemos.
Para entaboar logo unha conversa hai que saber logo do que se trata,e por isto estamos aquí, pois tratamos de atopar eses puntos de comunión que nos fan sentir como veciños, e non doutra arbitrariedade, senón da común, da que sentimos os de aquí dende que nacermos.
Pois ben, eu souben de Noli...
Penso que se aos blogs se lle puideran engadir arquivos de música, sería máis doado explicar o que pretendo, ben, pensando que a electrónica está nun proceso moi profundo de anovación contínua e ofrece cousas que non merecen ser cualificadas de desperdicio, nin moito menos.
Hai un camiño moi longo percorrido baixo a súa sombra e non parece lóxico pensar como moitos que isto que nos ofrece o mundo moderno poida ser considerado como algo relativo, senón que parecen cousas máis cercanas a autonomía de pensamento plena, cara comando enfocado na súa realística misión, capaz de vencer as condicións máis adversas.
Estamos moi preparados, e non debemos deixar pasar as oportunidades que se nos presenten, nin caer na baixeza de pensar que o crecemento só se mide polos cartos que atesoures e non por iso que acugulas e che axuda en verdade vivir.
Entón vemos que as cousas conseguidas gañan amplamente ás causas adversas e que non hai motivo para deixarse levar polo pesimismo. Temos moito conseguido, polo que merece un repasiño o que nos axudou conseguilo.
Vexamos algo dimanante, desa situación creada arredor noso e que emboca nesta intención de construír un discurso en base do que temos máis a man, e coñecemos.
Para entaboar logo unha conversa hai que saber logo do que se trata,e por isto estamos aquí, pois tratamos de atopar eses puntos de comunión que nos fan sentir como veciños, e non doutra arbitrariedade, senón da común, da que sentimos os de aquí dende que nacermos.
Pois ben, eu souben de Noli...
por c2p2, 22:12 10/07/2008
Comentarios (2)
c2p2
# 10/Xullo/2008
# 10/Xullo/2008
Eran Marín e POntevedra xunguidas por un trolebús, con raíles nas estradas e eu viña de Vidán, aquí, de Santiago, levado por unha "misteriosa chamada".
Hai que cumprimentar os ritos modernos, e nada, nada, mariñeiro, na tebramar. Andei polos portos e agora estou agochado á sombra nun mosteiro e penso continuamente en rezar.
Nada coido mo pode impedir.
Hai que cumprimentar os ritos modernos, e nada, nada, mariñeiro, na tebramar. Andei polos portos e agora estou agochado á sombra nun mosteiro e penso continuamente en rezar.
Nada coido mo pode impedir.
c2p2
# 16/Xullo/2008
# 16/Xullo/2008
OS TURCOS.
Inda penso que te fuches, negra sombra que me asombras, e deixáchesme nun abeiro para que o poida contar.
Estaba eu pensando en Carlos I, cando, victorioso, dominaba Europa, e os desvelos que isto lle producía.
Nada debe amolar o siso do Emperador, pois delo o noso siso depende. E estaba así a Corte, tratando os asuntos máis variopintos sen que parecese que a melga ou o cansazo aniñase no seu seo.
Europa batallaba e non quería estar sometida a unha sóa liña, polo que ao mesmo tempo, se espallaba por todos os currunchos do Globo Terráqueo.
Os amigos e os inimigos estaban todo o día de liorta e non se coñecía apenas a coexistencia pacífica entre as nazóns.
Naceron Shakespeare e Miguel de Cervantes, e isto salvou de momento os aspectos máis tebrosos da contenda mundial.
Os avatares foron numerosísimos, dende aquela, e dende antes, tantos, que hai que facer supercomputadores para albergar todos os feitos polos que aconteceu a Humanidade de maneira que non se extravíen.
Sabían vostedes que moitos arquivos desaparecían por causas misteriosas, e que este era un bo incordio para atopar as respostas que fagan falta a ese número de preguntas.
Digamos asi: hai cousas que se poden constatar e cousas que non. Pero bon....
Inda penso que te fuches, negra sombra que me asombras, e deixáchesme nun abeiro para que o poida contar.
Estaba eu pensando en Carlos I, cando, victorioso, dominaba Europa, e os desvelos que isto lle producía.
Nada debe amolar o siso do Emperador, pois delo o noso siso depende. E estaba así a Corte, tratando os asuntos máis variopintos sen que parecese que a melga ou o cansazo aniñase no seu seo.
Europa batallaba e non quería estar sometida a unha sóa liña, polo que ao mesmo tempo, se espallaba por todos os currunchos do Globo Terráqueo.
Os amigos e os inimigos estaban todo o día de liorta e non se coñecía apenas a coexistencia pacífica entre as nazóns.
Naceron Shakespeare e Miguel de Cervantes, e isto salvou de momento os aspectos máis tebrosos da contenda mundial.
Os avatares foron numerosísimos, dende aquela, e dende antes, tantos, que hai que facer supercomputadores para albergar todos os feitos polos que aconteceu a Humanidade de maneira que non se extravíen.
Sabían vostedes que moitos arquivos desaparecían por causas misteriosas, e que este era un bo incordio para atopar as respostas que fagan falta a ese número de preguntas.
Digamos asi: hai cousas que se poden constatar e cousas que non. Pero bon....
Novo comentario
É preciso que te rexistres para poder participar en Santiago de Compostela. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Santiago de Compostela.
Si xa tes o teu nome en Santiago de Compostela, podes acceder dende aquí:
Si xa tes o teu nome en Santiago de Compostela, podes acceder dende aquí: